Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| PEYMANEKEŞ: | f. İçki içen. |
| İçerisinde 'PEYMANEKEŞ' geçenler | |
| İçerisinde 'PEYMANEKEŞ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| PEYMANE : | f. Büyük kadeh. * Ölçek, kile. * Şarap bardağı. |
| PEYMAN : | f. And, yemin, muahede, ahitleşmek.(Cihet-ül vahdet-i ittihadımız, tevhiddir. Peyman ve yeminimiz, imandır. Madem ki muvahhidiz, müttehidiz. Her bir mü'min ilâ-yı Kelimetullah ile mükelleftir. Bu zamanda bunun mühim bir sebebi maddeten terakki etmektir. H.Ş.) |
| PEYMA : | f. Ölçen, ölçücü. |
| PEYM : | f. Haber. |
| PEY : | f. İz, işaret, nişan. * Ard, arka, akab. |
| PEÇE : | (C.: Peçegân) İnsan veya hayvan yavrusu. * Oğlan, çocuk. * Sarmaşık bitkisi. |