| Kelime | Anlam |
|---|
| POT: | t. Irmakları geçmek için kullanılan sal.
Dikişin bir tarafında görülen kumaş kabarığı. |
| POTA: | f. Toprak veya mâdenden yapılmış, kimyacı, eczâcı, mâdenci veya kuyumcu âletlerindendir. Altın, gümüş ve benzeri mâdenlerin eritilimesine mahsustur. |
| POT KIRMAK: | Farkında olmıyarak karşısındakine dokunacak söz söylemek. |
| İçerisinde 'POT' geçenler |
|---|
| AHTAPOT: | Fr. Çok ayaklı, kafadan bacaklı bir nevi deniz hayvanıdır ve yakaladığı canlı hayvanı kıstırıp kanını emer. * Canlı yengece benzeyen bir çıban. |
| DESPOT: | yun. Rum piskoposu. * Eskiden Bizanslı ve Balkanlı derebeyi. |
| HİPOTENÜS: | Fr. Mat: Bir dik üçgende dik açının karşısında bulunan kenar. (Diğer kenarların her birerlerinden büyük, toplamlarından küçüktür.) |
| HİPOTEZ: | (Bak: Faraziye) |
| İPOTEK: | Fr. Bir borcun ödeneceği zamana kadar borçlunun alacaklıya vermiş olduğu değerli şey. Rehin. |
| POTA: | f. Toprak veya mâdenden yapılmış, kimyacı, eczâcı, mâdenci veya kuyumcu âletlerindendir. Altın, gümüş ve benzeri mâdenlerin eritilimesine mahsustur. |
| POT KIRMAK: | Farkında olmıyarak karşısındakine dokunacak söz söylemek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| POTA : | f. Toprak veya mâdenden yapılmış, kimyacı, eczâcı, mâdenci veya kuyumcu âletlerindendir. Altın, gümüş ve benzeri mâdenlerin eritilimesine mahsustur. |
| POLAT : | (Pulat da denir) Çelik. * Mc: Sağlam, sert. |