Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| PUHTE: | (C.: Puhtegân) f. Pişmiş, pişkin. Olgun, kâmil insan. |
| PUHTEGÂN: | (Puhte. C.) Olgun kimseler, pişkin kişiler. |
| PUHTEGÎ: | f. Olgunluk, kemalât, pişkinlik. |
| İçerisinde 'PUHTE' geçenler | |
| HIŞT-I PUHTE: | Fırında pişirilmiş tuğla. |
| NA-PUHTE: | f. Ham, çiğ, pişmemiş. * Mc: Acemi, tecrübesiz, toy. |
| NİMPUHTE: | f. Tam pişmemiş, yarı pişmiş. |
| PUHTEGÂN: | (Puhte. C.) Olgun kimseler, pişkin kişiler. |
| PUHTEGÎ: | f. Olgunluk, kemalât, pişkinlik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| PUHTEGÂN : | (Puhte. C.) Olgun kimseler, pişkin kişiler. |
| PU : | (Puy) f. Araştırma, arama. * Koşma. |