Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RÜCHAN: | Üstünlük, yükseklik, üstün olma. Fazilet, haslet veya her hangi bir şey cihetiyle diğerinden üstün olmak. |
| RÜCHANİYET: | Üstün oluş, rüçhanlık, daha mühim olma hali. |
| İçerisinde 'RÜCHAN' geçenler | |
| CİHET-İ RÜCHANİYET: | Üstünlük ciheti. |
| RÜCHANİYET: | Üstün oluş, rüçhanlık, daha mühim olma hali. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RÜCHANİYET : | Üstün oluş, rüçhanlık, daha mühim olma hali. |
| RÜC'A : | Rücu' mânâsına mastar. |
| RÜAVİ : | Köy yakınında ve halk yöresinde güdülen deve. |