Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RÜKN: | Direk. Esas. Kuvvet. Bir şeyin en fazla sağlam olan tarafı veya köşesi veya temeli. Bir cemaatin ileri gelenlerinden olan. Nüfuzlu, kuvvetli ve ehemmiyetli kimse. |
| RÜKN-Ü DÂHİLÎ: | İçteki esas unsur. Namazın içindeki farz ve şart olan esas. |
| İçerisinde 'RÜKN' geçenler | |
| RÜKN-Ü DÂHİLÎ: | İçteki esas unsur. Namazın içindeki farz ve şart olan esas. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RÜKN-Ü DÂHİLÎ : | İçteki esas unsur. Namazın içindeki farz ve şart olan esas. |
| RÜKAM : | Yığın. Birbiri üzerine kat kat yığılmış olan. |
| RÜAVİ : | Köy yakınında ve halk yöresinde güdülen deve. |