Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RÜKUD-İ HEVA: | Havanın durgun olması. |
| İçerisinde 'RÜKUD-İ HEVA' geçenler | |
| İçerisinde 'RÜKUD-İ HEVA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RÜKUD : | Durgunluk. Durgun olma. |
| RÜKÛ' : | Huzur-u İlâhîde eğilmek. Namazda elleri dize dayamak suretiyle yere doğru eğilirken baş ile sırtı düz hale getirmek. |
| RÜKAM : | Yığın. Birbiri üzerine kat kat yığılmış olan. |
| RÜAVİ : | Köy yakınında ve halk yöresinde güdülen deve. |