Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RÜSTE: | f. "Çıkmış, bitmiş, yetişmiş" anlamlarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Nev-rüste $ : Yeni yetişmiş bitki. |
| RÜSTEM: | f. Şark edebiyatında kuvvet ve cesaretin timsali olarak bilinen ve Zaloğlu Rüstem diye veya "Rüstem-i Sistanî" nâmiyle meşhur İran'lı bir kahramandır. |
| RÜSTE (-): | "Çıkmış, bitmiş, yetişmiş" anlamlarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Nev-rüste Yeni yetişmiş bitki. |
| İçerisinde 'RÜSTE' geçenler | |
| BERRÜSTE: | f. Karpuz, kavun, kabak, çimen gibi dalbudak salıp da yükselmiyen nebat. * Mc: Alçak, edepsiz, rezil kimse. |
| NEVRÜSTE: | f. Yeni yetişme. |
| RÜSTEM: | f. Şark edebiyatında kuvvet ve cesaretin timsali olarak bilinen ve Zaloğlu Rüstem diye veya "Rüstem-i Sistanî" nâmiyle meşhur İran'lı bir kahramandır. |
| RÜSTE (-): | "Çıkmış, bitmiş, yetişmiş" anlamlarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Nev-rüste Yeni yetişmiş bitki. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RÜSTEM : | f. Şark edebiyatında kuvvet ve cesaretin timsali olarak bilinen ve Zaloğlu Rüstem diye veya "Rüstem-i Sistanî" nâmiyle meşhur İran'lı bir kahramandır. |
| RÜSTA-HİZ : | f. Mahşer, kıyamet. |
| RÜS' : | Göz kapağında olan hastalık. |
| RÜAVİ : | Köy yakınında ve halk yöresinde güdülen deve. |