Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RÜTBE: | Basamak, derece. Memuriyet derecesi. Sıra. Mertebe, menzile. Efkârın sonu. Merdiven ayağı. |
| RÜTBE-İ AKL: | Aklın derecesi. |
| RÜTBEŞİNAS: | f. Derece bilir. Rütbe tanır. |
| İçerisinde 'RÜTBE' geçenler | |
| İLMİYE RÜTBELERİ: | İlmiye denilen ulema sınıfına mahsus rütbeler. Rütbeler, aşağıdan üste doğru şöyle idi: Müderrislik, kibar-ı müderrisîn, mahreç mevleviyeti, bilâd-ı hamse mevleviyeti, Haremeyn-iş şerifeyn mevleviyeti, İstanbul kadılığı, Anadolu ve Rumeli kazaskerliği. |
| RÜTBE-İ AKL: | Aklın derecesi. |
| RÜTBEŞİNAS: | f. Derece bilir. Rütbe tanır. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RÜTBE-İ AKL : | Aklın derecesi. |
| RÜAVİ : | Köy yakınında ve halk yöresinde güdülen deve. |