Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RÜTEB: | (Rütbe. C.) Rütbeler, dereceler. |
| RÜTEB-İ ASKERİYE: | Askerlik rütbeleri. |
| RÜTEBÎ: | Rütbeye dair ve rütbelere mensub. |
| İçerisinde 'RÜTEB' geçenler | |
| RÜTEB-İ ASKERİYE: | Askerlik rütbeleri. |
| RÜTEBÎ: | Rütbeye dair ve rütbelere mensub. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RÜTEB-İ ASKERİYE : | Askerlik rütbeleri. |
| RÜTBE : | Basamak, derece. * Memuriyet derecesi. * Sıra. Mertebe, menzile. * Efkârın sonu. * Merdiven ayağı. |
| RÜAVİ : | Köy yakınında ve halk yöresinde güdülen deve. |