Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RİDA: | Örtü, belden yukarı örtülen şey, çar ve şal. Akıl. İlim. Seha. Zinet. Parlaklık veren şey. Hırka. |
| RİDA-YI MEMAT: | Ölüm örtüsü. |
| RİDAS: | Taş atmak. |
| İçerisinde 'RİDA' geçenler | |
| BARİDANE: | f. Soğukça. |
| HARİDAR: | Satın alıcı, satın alan. |
| HIRÎDAR: | f. Alıcı, müşteri, tâlib. |
| MÜRİDÂN: | f. Müridler. |
| MÜRİDÂNE: | f. Tarikata girmiş gibi. Aşk ve incizabla istiyerek, mürid gibi dua ederek. |
| MÜTEFERRİDÂNE: | f. Tek ve yalnız olarak. Teferrüd ederek. |
| MÜTEMERRİDÂNE: | f. İnatla, direnerek, dikbaşlılıkla. |
| RİDA-YI MEMAT: | Ölüm örtüsü. |
| RİDAS: | Taş atmak. |
| VÂRİDÂT: | (Vâride. C.) Kâr, gelir. * Vârid olan. Bir kimseye veya hazineye ait gelir ve paralar. * Hatıra gelen, içe doğan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RİDA-YI MEMAT : | Ölüm örtüsü. |
| RİA : | (Râî. C.) Çobanlar. |