Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RİKAB: | (Rakabe. C.) Boyunduruk altında olanlar. Kullar, köleler. Boyun, ense kökü. |
| RİKÂB: | Özengi. Büyük bir kimsenin huzuru, önü, makamı. |
| RİKÂBDAR: | Padişahların atla bir yere gidişleri sırasında özengiyi tutmak suretiyle ata binip inmelerine yardım eden kişi. |
| RİKÂBÎ: | Binici, binen. |
| İçerisinde 'RİKÂB' geçenler | |
| GİRAN-RİKAB: | f. Ciddi ve vakur kimse. * Harpte düşmana saldıran, azimli kişi. |
| PÂ-BE-RİKÂB: | Hareket etmek üzere olan. |
| RİKÂBDAR: | Padişahların atla bir yere gidişleri sırasında özengiyi tutmak suretiyle ata binip inmelerine yardım eden kişi. |
| RİKÂBÎ: | Binici, binen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RİKÂBDAR : | Padişahların atla bir yere gidişleri sırasında özengiyi tutmak suretiyle ata binip inmelerine yardım eden kişi. |
| RİK : | Salya. Ağız suyu. |
| RİA : | (Râî. C.) Çobanlar. |