Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RİMAN: | Eğilip meyletmek. |
| İçerisinde 'RİMAN' geçenler | |
| EHRİMAN: | (Ehrimen, Ehremen) f. Ateşperestlerin şer ilâhının ismi. Bâtıl bir ilâh ismi. |
| KERİMANE: | f. Kerim olana mahsus hâlde. Lutfederek. Kerime hâs bir suretde. |
| MÜKRİMANE: | f. Lütfederek, ağırlayarak, ikram ederek. |
| NERİMAN: | f. Pehlivan, yiğit, kahraman. |
| NERİMANÎ: | f. Nerimanlık, kahramanlık, yiğitlik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RİMA : | Atmak. * Atışmak. * Bırakmak. |
| RİM : | f. İrin. |
| RİA : | (Râî. C.) Çobanlar. |