Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RİSALET-PENAH: | Risaletin kendine istinad ettiği Hazret-i Muhammed (A.S.M.). (Risalet-meab da denir) |
| İçerisinde 'RİSALET-PENAH' geçenler | |
| İçerisinde 'RİSALET-PENAH' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RİSALET-ÜN NUR : | Risale-i Nur tabirinin Arapçası. (Bak: Risale-i Nur) |
| RİSALET : | Birisini bir vazife ile bir yere göndermek. * Peygamberlik. Büyük kitapla gelen peygamberlik. * Elçilik. |
| RİSALE : | Mektub. * Bir ilme dair yazılmış küçük kitap. * Haber göndermek. * Elçinin götürdüğü mektub, name. * Fık: Bir kimsenin sözünü veya emrini başka birisine tebliğ etmek. |
| RİSAİL : | (Bak: Resail) |
| RİS : | f. Öfke, gazab, gayz. |
| RİA : | (Râî. C.) Çobanlar. |