Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RİYAKÂR: | Riya eden. Adam kandırmak için yalan söyleyen. Sahte iş yapan. İki yüzlü. |
| RİYAKÂRÂNE: | f. İkiyüzlülükle. Riyakârlıkla. |
| İçerisinde 'RİYAKÂR' geçenler | |
| RİYAKÂRÂNE: | f. İkiyüzlülükle. Riyakârlıkla. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RİYAKÂRÂNE : | f. İkiyüzlülükle. Riyakârlıkla. |
| RİYA : | Özü sözü bir olmamak. İnandığı gibi hareket etmeyiş. İki yüzlülük etmek. Gösteriş için yapılan hareket. (Bak: İhlâs) |
| RİA : | (Râî. C.) Çobanlar. |