Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RA'D: | Gök gürültüsü. Bulutları sevk ve nezaret ile vazifeli bir melek adı. Tehdit etmek, korkutmak.(Terennümat-ı hava, na'rât-ı ra'diye, nağamat-ı emvac, birer zikr-i azamet. Yağmurun hezecatı, kuşların seceatı birer tesbih-i rahmet, hakikata bir mecaz... Lemeat'tan) |
| RA'D-I KASIF: | Korkunç gök gürültüsü. |
| RA'D-I KAZA: | Kaza yıldırımı, kaza şimşeği. |
| RA'D SURESİ: | Kur'an-ı Kerim'in 13. Suresi. |
| RA'D U BERK: | Gök gürültüsü ve şimşek. |
| RA'DE: | Muztarib oluş, azablı ve sıkıntılı hâl. (Rı'de şeklinde de okunur) |
| RA'DENDAZ: | (Ra'd-endaz) f. Gürleyen, gürleyici. Gök gürültüsü gibi gürleyen. |
| RA'DİD: | Korkak. |
| RA'DİN: | Gürleyen. Gürültülü. |
| İçerisinde 'RA'D' geçenler | |
| İçerisinde 'RA'D' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |