Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAĞMEN: | Aksine olarak, inadına, zıddına olarak, zoraki. |
| RAĞMEN ALÂ-ENFİHİ: | Tahkir maksadıyla, birinin kibrini, burnunu kırmak için. |
| RAĞMEN Lİ-ENFİHİ: | (ve alâ rağmihi) Zoraki ve mahsus tahkir ve tezlil için olan hareket. |
| İçerisinde 'RAĞMEN' geçenler | |
| RAĞMEN ALÂ-ENFİHİ: | Tahkir maksadıyla, birinin kibrini, burnunu kırmak için. |
| RAĞMEN Lİ-ENFİHİ: | (ve alâ rağmihi) Zoraki ve mahsus tahkir ve tezlil için olan hareket. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAĞMEN ALÂ-ENFİHİ : | Tahkir maksadıyla, birinin kibrini, burnunu kırmak için. |
| RAĞM : | (Ragm) Bir şeyden hoşlanmayıp kerih görmek. Bir işi birisine zor ile tutturmak. Züll ve hakaret. Kahretmek. |
| RAĞBET : | (Ragbet) İstek, arzu. İyi sayılmak. Bir şeyi çok iştiyakla istemek. İhlasla dua etmek, teveccüh etmek. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |