Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAİD: | Gürleyen, gürüldeyen. |
| RAİD: | Konaklanacak yeri görmek için önceden gönderilen kimse. El değirmeni. |
| RAİDE: | (C.: Revâid) Gürleyen bulut. Sözü çok olan kişi. |
| İçerisinde 'RAİD' geçenler | |
| CERAİD: | (Ceride. C.) Cerideler. Gazeteler. |
| CERAİD-İ YEVMİYYE: | Günlük gazeteler. |
| HARAİD: | (Harîde. C.) Kızlar, bâkireler. * Delinmemiş inciler. |
| RAİDE: | (C.: Revâid) Gürleyen bulut. * Sözü çok olan kişi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAİDE : | (C.: Revâid) Gürleyen bulut. * Sözü çok olan kişi. |
| RAİ : | (Rü'yet. den) Görücü, gören. * Gr: R harfiyle alâkalı. R harfine mensub. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |