Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAİN: | Muhkem, sağlam yapılı, berk yer. |
| İçerisinde 'RAİN' geçenler | |
| FERAİNE: | (Fir'avn. C.) Fir'avunlar. Mütekebbirler. İmansızlar. |
| KARAİN: | (Karine. C.) Karineler, ip uçları. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAİ : | (Rü'yet. den) Görücü, gören. * Gr: R harfiyle alâkalı. R harfine mensub. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |