Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAİZ: | (Râyiz) Öfkeli, kızgın. |
| İçerisinde 'RAİZ' geçenler | |
| ARAİZ: | (Ariza. C.) Arz olunan meseleler. Küçükten büyüğe yazılan yazılar. |
| ASHÂB-I FERÂİZ: | Mirascılar. Ölen kimsenin malında hissesi olan akrabâları. |
| EDA-İ FERÂİZ: | Allah'ın (C.C.) farz olarak emrettiklerini yerine getirmek. Farz vazifelerini ifa etmek. |
| FERÂİZ: | (Farîze. C.) Allah'ın farz kıldığı ibadetler, yapılması mecburi olan din emirleri. * Şeriatın hükümleriyle mirasçılar arasında mal taksimi bilgisi. İslâmın miras hukuku. |
| FERÂİZ-İ DİNİYYE: | Dinin farzları. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAİ : | (Rü'yet. den) Görücü, gören. * Gr: R harfiyle alâkalı. R harfine mensub. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |