| Kelime | Anlam |
|---|
| RAŞİ: | Rüşvet veren. |
| RAŞİD(E): | (Rüşd. den) Hak dinini kabul eden, doğruya giden, rüşde erişmiş olan.
Akıllı. |
| RAŞİDÎN: | Hakka erişmiş olanlar. Kâmil ve çok ileri olgun kimseler. Akıllılar. |
| RAŞİH: | Yürüyebilen geyik yavrusu. |
| RAŞİN: | Adı tufeylî olan ve davetsiz olarak ziyafetlere giden kimse. |
| İçerisinde 'RAŞİ' geçenler |
|---|
| FİRAŞİYET: | Karılık. * Fık: Birisinin karısı oluş. Zevciyet. |
| HARAŞİF: | (Harşef. C.) Balık pulları. Pul pul olan şeyler. * Yaprakları balık puluna benzeyen bitkiler. |
| HÜLEFÂ-YI RAŞİDÎN: | En ileri sahabeden ilk dört halife. (Bak: Çâryâr) |
| KARAŞİME: | Maymunların gece çıkıp yattığı bir ağaç. |
| MERAŞİD: | (Merşed. C.) Gaye ve maksada ulaştıran doğru yollar. |
| RAŞİD(E): | (Rüşd. den) Hak dinini kabul eden, doğruya giden, rüşde erişmiş olan. * Akıllı. |
| RAŞİDÎN: | Hakka erişmiş olanlar. Kâmil ve çok ileri olgun kimseler. Akıllılar. |
| RAŞİH: | Yürüyebilen geyik yavrusu. |
| RAŞİN: | Adı tufeylî olan ve davetsiz olarak ziyafetlere giden kimse. |
| ŞERAŞİR: | Nefis. * Beden, vücut, ceset. * Ağırlık. |
| TİRAŞİDE: | f. Tıraş olmuş, tıraş edilmiş. * Yontulmuş, düzleştirilmiş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| RAŞİD(E) : | (Rüşd. den) Hak dinini kabul eden, doğruya giden, rüşde erişmiş olan. * Akıllı. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |