| Kelime | Anlam |
|---|
| RABE: | Yoğurt damızlığı. |
| RABEA: | Devenin katı katı yelmesi. |
| İçerisinde 'RABE' geçenler |
|---|
| ARÂBE: | (C: Arâbât) Keçi veya koyunun memesine geçirilen torba. * Açık saçık konuşma. |
| ARABE: | (Arben) Yemek yeme. |
| ARABESK: | Süslemede kullanılan bir çeşit tezyinat. |
| BERABER: | f. Birlikte bulunan. * Müsavi, eşit. * Bir hizada olan. * Refakat, birlik. |
| BERABERÎ: | f. Eşitlik, müsavilik, beraberlik. |
| BERABER MÎ-ZENEND HER ŞEY: | Herşey berâber söylüyor, çarpıyor, konuşuyor. |
| BÜRABE: | Kalem yongası, törpüden çıkan talaş. |
| ERABET: | Akıllı, zeyrek ve uslu olma. |
| GARABET: | Yabancılık. Gariblik. * Tuhaflık. * Âcizlik, beceriksizlik. * Gizli olmak. Hilaf-ı âdet olmak. * Iraklık. * Edb: Ne demek olduğu herkesçe anlaşılmayacak kelime ve tabirlerin söz arasında kullanılması. |
| GARABET-CU: | f. Tuhaf şeylere meraklı olan, garip şeyler arayan. |
| GARABET-NÜMA: | f. Yabancılık çeken. Garip, tuhaf. |
| GURABE: | f. Kubbeli türbe. |
| HARABE: | Harab yer. Şehir veya ev yıkıntısı. Perişan yerler. |
| HARABENİŞİN: | f. Viranelerde, harabelerde oturan. |
| HARABEZAR: | f. Viranelik. Yıkıntı yeri. |
| HIRABE: | Deve hırsızlığı yapmak. |
| HİRABE: | Şehir dışındaki yerlerde yapılan eşkiyalıklara katılma. Dağlarda yapılan haydutluklarda bulunma. |
| İRABE: | Şüphelendirme, şüpheye düşürme. |
| İRABET: | Akıl, anlayış, kavrayış. |
| İSTİRABE: | Bir kimsenin hâlinden şüpheye düşme, kuşkulanma. |
| IRABET: | Yaramaz sözler söylemek, fuhşiyyat. |
| KARABE: | Kırba. Büyük testi. |
| KARABET: | Soyca yakınlık. Hısımlık. Akrabalık. |
| KARABET-İ KALB: | Kalb yakınlığı, gönül yakınlığı. |
| KARABET-İ NESEBİYYE: | Aynı soydan gelmek suretiyle olan asli hısım ve akrabalık. |
| KARABET-İ SIHRİYYE: | Kız alıp vermekle meydana gelen akrabalık, yakınlık, hısımlık. |
| KİRABE: | Yeri sürüp aktarmak. |
| KÛRABE: | f. Kubbeli mezar, türbe. |
| KÜRABE: | Ağaç dibine düşen hurmaları toplamak. |
| RABEA: | Devenin katı katı yelmesi. |
| SABA-BERABER: | f. Sabâ rüzgârı gibi lâtif ve hafif. |
| ŞURAB (ŞURÂBE): | f. Kirli ve acı su. * Mc: Gözyaşı. |
| ZİRABE: | Keskinlik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| RABEA : | Devenin katı katı yelmesi. |
| RAB' : | Vasat, orta boylu. * Avlulu ev. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |