Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RABT: | Bağlamak, bitiştirmek, bir şeye bağlamak. Nizam vermek, intizam bulmak. Gr: Cümleleri lüzumlu edatlarla birbirine bağlamak. |
| RABT-I KALB: | Kalb bağlama, gönül bağlama. |
| RABT EDATI: | Gr: Bağlama edatı. Kelimeyi veya cümleyi birbirine bağlayan harf veya kelime. (Hem, ve... gibi) |
| RABTİYYE: | Rabtiye. Bağlayacak şey. |
| İçerisinde 'RABT' geçenler | |
| KAİDE-İ RABT: | Bağlama kaidesi, bağlama cümlesi. |
| RABT-I KALB: | Kalb bağlama, gönül bağlama. |
| RABT EDATI: | Gr: Bağlama edatı. Kelimeyi veya cümleyi birbirine bağlayan harf veya kelime. (Hem, ve... gibi) |
| RABTİYYE: | Rabtiye. * Bağlayacak şey. |
| ZABT U RABT: | Disiplin, âsâyiş, düzen. * Hüsn-ü tedbir ve basiret ile muhâfaza. |
| ZAPT-Ü RABT: | (Bak: Zabt ü rabt) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RABT-I KALB : | Kalb bağlama, gönül bağlama. |
| RAB' : | Vasat, orta boylu. * Avlulu ev. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |