Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RADİ: | (Râdiye) Razı olan, rıza gösteren, itaat eden. |
| RADİ': | (C.: Ruzâa-Ruzâ) Süt emen çocuk. |
| RADİB: | Zayıf yağan yağmur. Sidre ağacından bir cins. |
| RADİF: | Binicinin ardına binen kişi. |
| RADİF: | Kızmış taşla ısıtılan süt. Kızmış taş üzerine pişirilen et. (Merzuf da derler.) |
| RADİFE: | Kıyametteki ikinci Sur'un ismi. (O'nunla bütün ölüler hayat bulurlar.) |
| RADİG: | Ahmak, akılsız kimse. |
| RADİN: | Za'feran çiçeği. |
| RADİYEN: | Razı olarak, beğenilerek, hoşnud olmak suretiyle. |
| İçerisinde 'RADİ' geçenler | |
| ARADÎN: | (Bak: Eradîn) |
| ERADÎN: | (Arz. C.) Yerler. Arzlar, dünyalar. |
| FERADÎS: | (Firdevs. C.) Cennetler, firdevsler. * Bahçeler. |
| FİKR-İ İNFİRADÎ: | Tek başına olmak fikri, istişâresiz iş yapmak. Bir şeyi sâde kendine mal etmek fikri, hodgâmlık. (Bak: Himmet) |
| İRADÎ: | İrade ile alâkalı, iradeye dâir. |
| İSTİTRADÎ: | İstitrad ile alâkalı. Asıl mevzudan olmayan. |
| İSTİTRADİYAT: | (İstitrad. C.) İstitrad şeklinde söylenen sözler. |
| MÜRADİF: | Diğer bir kelime ile mânâsı bir, eş ve aynı olan. * Refik, yoldaş. |
| MÜTERADİF: | Birbirine bağlı, tâbi olan. Birbirinin ardınca giden. * Gr: Yazılışı ayrı, fakat mânası aynı olan kelime. |
| NEFS-İ RÂDİYE: | f. Rabbinden râzı ve hoşnud olanın nefsi. |
| RADİ': | (C.: Ruzâa-Ruzâ) Süt emen çocuk. |
| RADİB: | Zayıf yağan yağmur. * Sidre ağacından bir cins. |
| RADİF: | Binicinin ardına binen kişi. |
| RADİF: | Kızmış taşla ısıtılan süt. * Kızmış taş üzerine pişirilen et. (Merzuf da derler.) |
| RADİFE: | Kıyametteki ikinci Sur'un ismi. (O'nunla bütün ölüler hayat bulurlar.) |
| RADİG: | Ahmak, akılsız kimse. |
| RADİN: | Za'feran çiçeği. |
| RADİYEN: | Razı olarak, beğenilerek, hoşnud olmak suretiyle. |
| SERADİK: | (Sürâdik) Padişaha mahsus çadır perdesi veya büyük sarayın perdesi. * Cibinlik tarzında yapılan perdeden oda. |
| SERADİKAT: | Padişaha mahsus perdeler. |
| SÜRADİK: | (Serâdik) Saray perdesi. Padişaha mahsus sarayın veya çadırın perdeleri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RADİ' : | (C.: Ruzâa-Ruzâ) Süt emen çocuk. |
| RAD : | f. Cömert, eli açık, faziletli, üstün, değerli. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |