Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RADİFE: | Kıyametteki ikinci Sur'un ismi. (O'nunla bütün ölüler hayat bulurlar.) |
| İçerisinde 'RADİFE' geçenler | |
| İçerisinde 'RADİFE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RADİF : | Binicinin ardına binen kişi. |
| RADİ : | (Râdiye) Razı olan, rıza gösteren, itaat eden. |
| RAD : | f. Cömert, eli açık, faziletli, üstün, değerli. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |