Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAHİB: | Âbid. Allah'tan (C.C.) korkan. Manastırda oturan nasrani âlimi veya papazı. Keşiş. Aslan. |
| RAHİB: | Kendisinden korkulan şey. Korkulu. |
| RAHİB: | Bol, geniş. Obur, çok yiyen kişi. |
| RAHİB-ÜR RÂHE: | Cömert, eli geniş. |
| RAHİBAN: | (Râhib. C.) Râhibler. Keşişler. |
| RAHİBE: | Kadın rahib. |
| İçerisinde 'RAHİB' geçenler | |
| BUHAYRA-İ RAHİB: | (Bak: Bahira) |
| RAHİB-ÜR RÂHE: | Cömert, eli geniş. |
| RAHİBAN: | (Râhib. C.) Râhibler. Keşişler. |
| RAHİBE: | Kadın rahib. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAHİB-ÜR RÂHE : | Cömert, eli geniş. |
| RAHİ : | f. Yola ait, yolla alâkalı, yola dâir. |
| RAH : | f. Zan, sanma. Kaygı, keder. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |