Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAHİL: | Göç eden, göçen, ölen, rıhlet eden. |
| RAHİL: | (C.: Ruhal-Rihâl) Dişi olan koyun kuzusu. (Erkeğine "hamel" derler.) |
| RAHİL: | Göç. Göçme, hicret etme. |
| RAHİLE: | Yük hayvanı. Yük getiren deve. Topluluk, kafile. Üzerine binilen deve. |
| RAHİLEZEN: | f. Yük hayvanını süren. |
| İçerisinde 'RAHİL' geçenler | |
| KAT'-I MERÂHİL: | Merhaleleri, durak yerlerini geçme. Yol alma, ilerleme. |
| MERAHİL: | (Merhale. C.) Menziller, merhaleler, konaklar, duraklar. |
| MERAHİL-İ BAÎDE: | Uzak konaklar. Uzak menziller. |
| MERAHİLPEYMA: | f. Seyyah, yolcu. Seyahat eden kimse. |
| RAHİLE: | Yük hayvanı. * Yük getiren deve. * Topluluk, kafile. * Üzerine binilen deve. |
| RAHİLEZEN: | f. Yük hayvanını süren. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAHİLE : | Yük hayvanı. * Yük getiren deve. * Topluluk, kafile. * Üzerine binilen deve. |
| RAHİ : | f. Yola ait, yolla alâkalı, yola dâir. |
| RAH : | f. Zan, sanma. Kaygı, keder. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |