Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAHİYYE: | Yolluk. Yol masrafları. |
| İçerisinde 'RAHİYYE' geçenler | |
| AHİYYEN ŞERAHİYYEN: | (Süryanice) Hannân, Mennân, Rahmân ve Rahim olan. Çok çok nimet veren. |
| KERAHİYYET: | Mekruh oluş. Kerih ve çirkin olan işin hâli. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAHİYE : | (C.: Revâhi) Bal arısı. |
| RAHİ : | f. Yola ait, yolla alâkalı, yola dâir. |
| RAH : | f. Zan, sanma. Kaygı, keder. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |