Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAHŞA: | (Rahşân) f. Parlak. |
| RAHŞA: | (Rahşân) f. Parlak. |
| İçerisinde 'RAHŞA' geçenler | |
| DIRAHŞAN: | f. Parlak. Parıldayan. Parlaklık. Münevver, ziyâdar. |
| DİRAHŞAN: | f. Parlıyan, parlak. |
| DÜRR-İ DIRAHŞÂN: | Parlak inci. |
| NECM-İ DIRAHŞAN: | Parlayan yıldız. |
| SİTARE-İ RAHŞÂN: | Parlak yıldız. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAHŞ : | Gösterişli, güzel at. * Rüstem adlı bir pehlivanın atı. |
| RAH : | f. Zan, sanma. Kaygı, keder. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |