Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAHAT: | Üzüntüsüz, tasasız, kedersiz bir halde olmak. İstediği her şeyi bulup telâşsız olmak. Müsterih. Dinlenmek. El ayası. |
| RAHAT-I DİL: | Gönül rahatı. |
| RAHAT-EFZA: | f. Rahat arttıran. |
| RAHAT-NİŞİN: | f. Rahat eden, rahat oturan. |
| RAHAT-NİŞİN: | f. Rahat eden, rahat oturan. |
| İçerisinde 'RAHAT' geçenler | |
| CÂ-Yİ RAHAT: | Rahat edilecek yer. |
| CERAHAT: | Yaradan akan irin. Yaralı vücudda toplanan kandaki küreyvât-ı beyzâdan (ak yuvarlardan) mürekkeb kan. Yaradan akan beyaz akıcı cisim. |
| FİRAŞ-I İSTİRAHAT: | Rahat döşeği. |
| HÂB-I RAHAT: | İstirahat için uyku. |
| İSTİRAHAT: | Dinlenmek. Rahatlamak. |
| MUSARAHATEN: | Aşikâr ve açık olarak. |
| RAHAT-I DİL: | Gönül rahatı. |
| RAHAT-EFZA: | f. Rahat arttıran. |
| RAHAT-NİŞİN: | f. Rahat eden, rahat oturan. |
| RESÜL-ÜR RAHAT: | Resül-i Ekrem'in (A.S.M.) bir ismidir. Kendisine tâbi olup onun getirdiği hakikatları tasdik ve iman ile insanlar büyük nimetlere ve rahatlara mazhar olduklarından kendisine bu isim verilmiştir. Ve kendisi buyurmuştur ki: "Ben dinin doğruluğu ve kolaylığı için peygamber gönderildim." ... İnsanlara en büyük selâmeti ve rahatı bahş eden Resül-i Ekrem'in (A.S.M.) getirdiği İlâhî hakikatlar, beşeriyeti Cemalullâh'a ulaştırır ve en büyük rahata kavuşturur. (D.H.) |
| RAHAT-NİŞİN: | f. Rahat eden, rahat oturan. |
| SARAHAT: | Sarih olmak, zâhir olmak. Açıklık. * Kaymağı alınmış süt. |
| SARAHATEN: | Açık ve sarih olarak. Açıktan açığa. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAHAT-I DİL : | Gönül rahatı. |
| RAHA : | Değirmen. |
| RAH : | f. Zan, sanma. Kaygı, keder. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |