Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAHAT-NİŞİN: | f. Rahat eden, rahat oturan. |
| RAHAT-NİŞİN: | f. Rahat eden, rahat oturan. |
| İçerisinde 'RAHAT-NİŞİN' geçenler | |
| İçerisinde 'RAHAT-NİŞİN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAHAT-I DİL : | Gönül rahatı. |
| RAHAT : | Üzüntüsüz, tasasız, kedersiz bir halde olmak. İstediği her şeyi bulup telâşsız olmak. Müsterih. * Dinlenmek. * El ayası. |
| RAHA : | Değirmen. |
| RAH : | f. Zan, sanma. Kaygı, keder. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |