| Kelime | Anlam |
|---|
| RAHE: | Avuç içi, el ayası. |
| İçerisinde 'RAHE' geçenler |
|---|
| BÎ-RÂHE: | f. Çıkmaz sokak. Sapa yer, yolu bulunmayan yer. |
| FERAHE: | Zeyreklik. Çok akıllılık. Davarın gayretli olması. |
| FERAHEM: | f. Toplu, devşirli. * Birikme, yığılma, toplanma. |
| FERAHET: | f. şan ve şeref. |
| İKRAHEN: | İstemiyerek, tiksinerek. Zorlanarak. |
| İRAHE: | (Rahat. dan) Rahatlandırma, rahat ettirme. |
| KERAHE: | (Kerâhiye) Meşakkat, zahmet, şiddet. |
| KERAHET: | İğrenme, iğrençlik, mekruh oluş. İslâmiyetçe iyi sayılmayan şey. * İstenmiyerek, zorla. *Fık: Şer'an yapılmaması sevablı ve hayırlı olan bir şeyin terk edilmeyip yapılması. (Bak: Mekruh) |
| KERAHETEN: | Kerahet olarak, makbul olmayarak, istenmiyerek. |
| KERAHET VAKTİ: | Güneşin doğuş, batış ve zeval vakti. |
| MAAL-KERAHE: | Kerih, çirkin, kötü olmakla beraber. Kerahetle beraber. Mekruh olarak. |
| MÜRAHENE: | (Rehn. den) Bahse girişme. * Rehine koyma. |
| PİRAHEN: | (Pirehen) f. Gömlek. Kamis. |
| PİRAHEN-İ İSMET: | Namus perdesi. |
| RAHİB-ÜR RÂHE: | Cömert, eli geniş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| RAH : | f. Zan, sanma. Kaygı, keder. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |