Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAHL: | (C.: Rihâl) Semer, palan. Yağmurluk ve saire gibi yol levâzımı. |
| RAHL (RIHL): | Göçmek, irtihal etmek. |
| RAHLÂ': | Arkası beyaz, diğer yerleri siyah olan dişi koyun. Yalnız arkası kara olan deve. |
| RAHLE: | Küçük masa. |
| RAHLE-İ TEDRİS: | Üzerine ders verilen veya alınan rahle. Bir âlimden alınan ders. |
| İçerisinde 'RAHL' geçenler | |
| RAHL (RIHL): | Göçmek, irtihal etmek. |
| RAHLÂ': | Arkası beyaz, diğer yerleri siyah olan dişi koyun. * Yalnız arkası kara olan deve. |
| RAHLE: | Küçük masa. |
| RAHLE-İ TEDRİS: | Üzerine ders verilen veya alınan rahle. * Bir âlimden alınan ders. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAHL (RIHL) : | Göçmek, irtihal etmek. |
| RAH : | f. Zan, sanma. Kaygı, keder. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |