Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAKİBAN: | (Rakib. C.) f. Rakibler. Birbirleriyle yarışanlar. Bekçiler. |
| İçerisinde 'RAKİBAN' geçenler | |
| İçerisinde 'RAKİBAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAKİB : | (Rekabet. den) Daima görüp kontrol eden, gözeten. * Bekçi. * Herhangi bir işte birbirinden üstün olmaya çalışanlardan her biri. Rekabet edenlerin beheri. * Esma-i Hüsna'dandır. |
| RAKİ' : | Rüku' eden. Huzur-u İlâhîde eğilen. |
| RAK' : | Eğilmek. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |