Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAKŞA': | (C.: Rukaşâ) Alaca yılan. Süslü kadın. |
| İçerisinde 'RAKŞA'' geçenler | |
| İçerisinde 'RAKŞA'' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAKŞA' : | (C.: Rukaşâ) Alaca yılan. * Süslü kadın. |
| RAKŞ : | Nakşetme, süsleme. |
| RAK' : | Eğilmek. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |