Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAKIB: | Gözeten, bekleyen. |
| RAKİB: | (Rekabet. den) Daima görüp kontrol eden, gözeten. Bekçi. Herhangi bir işte birbirinden üstün olmaya çalışanlardan her biri. Rekabet edenlerin beheri. Esma-i Hüsna'dandır. |
| RAKİB: | Binen. Binici. Herhangi bir nakil vasıtasına binmiş olan. |
| RAKİBAN: | (Rakib. C.) f. Rakibler. Birbirleriyle yarışanlar. Bekçiler. |
| RAKİBEN: | Binmiş olarak, binerek. |
| İçerisinde 'RAKIB' geçenler | |
| MERAKİB: | (Merâkibe) (Araba, at, kayık, vapur gibi) binecek vasıtalar. Merkebler. |
| MERAKİB-İ BAHRİYE: | Vapur, gemi, tekne, kayık vs. gibi deniz nakil vâsıtaları. |
| MERAKİB-İ BERRİYE: | Araba, otomobil, kamyon, at vs. gibi kara nakil vasıtaları. |
| MÜSTETBEAT-ÜT TERAKİB: | Sözdeki birbirine bağlı, işaretli mânalar. |
| MÜTERAKİB: | (Rükub. dan) Kiremit gibi birbiri üstüne binmiş olan. |
| Nİ'ME-R RAKİB: | Ne iyi gözetici, koruyucu. |
| RAKİBAN: | (Rakib. C.) f. Rakibler. Birbirleriyle yarışanlar. * Bekçiler. |
| RAKİBEN: | Binmiş olarak, binerek. |
| TERAKİB: | (Terkib. C.) Terkibler. * Gr: İki veya daha çok kelimeden meydana gelen birleşik kelimeler. Tamlamalar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAKİBAN : | (Rakib. C.) f. Rakibler. Birbirleriyle yarışanlar. * Bekçiler. |
| RAKİ' : | Rüku' eden. Huzur-u İlâhîde eğilen. |
| RAK' : | Eğilmek. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |