Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAMİŞE: | İyilik, gökçelik, hasene. |
| İçerisinde 'RAMİŞE' geçenler | |
| İçerisinde 'RAMİŞE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAMİŞGER : | f. Çalgıcı. Saz çalan. |
| RAMİ : | f. Çok itaatkâr olan. |
| RAM : | f. İtaat eden, boyun eğen, itaatli, münkad. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |