Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAUFE: | Kuyuyu temizleyen kişinin üzerine oturması için kuyunun dibine konan taş. Davarlarını sulayan veya su içen kimselerin oturması için kuyunun kenarına konan taş. |
| İçerisinde 'RAUFE' geçenler | |
| İçerisinde 'RAUFE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAUF : | Çok acıyan, esirgeyen, merhamet sâhibi. * Esmâ-i İlâhiyedendir. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |