Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAVİ: | Rivayet eden. İnsanlara haberleri nakleden. Hadis nakleden. Söyleyen, anlatan. |
| RAVİ-İ HADİS: | Hadis rivayet eden. |
| RAVİ-İ KISSA: | Bir hâdiseyi hikâye eden. Hikâye anlatan. |
| RAVİYAN: | (Râvi. C.) Rivayet edenler. Hikâye anlatanlar. |
| RAVİYE: | Su taşıyan hayvan. |
| İçerisinde 'RAVİ' geçenler | |
| MERAVİH: | (Mirvaha. C.) Etrâfı açık ve rüzgârlı yerler. Çöller, sahralar. Ovalar. |
| MERAVİH: | (Mirvaha. C.) Yelpâzeler. |
| MÜRAVİH: | Uzaklaştıran. |
| RAVİ-İ HADİS: | Hadis rivayet eden. |
| RAVİ-İ KISSA: | Bir hâdiseyi hikâye eden. Hikâye anlatan. |
| RAVİYAN: | (Râvi. C.) Rivayet edenler. Hikâye anlatanlar. |
| RAVİYE: | Su taşıyan hayvan. |
| SERAVİL: | (C.: Serâvilât) İç donu. * Şalvar. |
| TERAVİH: | Ramazan gecelerinde kılınan ve sünnet olan yirmi rek'atlık namaz. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAVİ-İ HADİS : | Hadis rivayet eden. |
| RAV' : | Ürkmek, korku, halecan. Hareket-i nefsaniye. Havf. |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |