Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RAYET: | Bayrak, alem, livâ, sancak. Gerdanlık. |
| İçerisinde 'RAYET' geçenler | |
| CERAYET: | Câriyelik hâli. |
| DİRAYET: | Zekâ, bilgi. Kuvvetli tecrübe sahibi olmak. * Fetanet. Temkin ve tecrübeye dayanan akıl. |
| DİRAYETKÂR: | f. Bilgili, dirâyetli, kavrayışlı. |
| DİRAYETLİ: | Kavrayışlı, zeki, bilgili, anlayışlı. |
| KEMAL-İ DİRAYET: | Dirayetin son derecesi. |
| SİRAYET: | Yayılmak, bulaşmak, geçmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RAY : | Re'y, fikir, Hüküm ve itikad. (Bak: Re'y) |
| RA : | Kur'an alfabesinde onikinci harftir. Ebced hesabında 200 sayısına işaret eder. Bu harfe "Rı" denildiği gibi, "Ra-i mühmele" de denilir. Bazı tarih kayıtlarında" Rebi-ül Evvel" ayına işaret olarak geçer. |