Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| REBİ-İ EVVEL: | İlkbahar. Çiçeklerin açıp otların bittiği mevsim. (Bak: Rebi-ül Evvel) |
| İçerisinde 'REBİ-İ EVVEL' geçenler | |
| İçerisinde 'REBİ-İ EVVEL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| REBİ-İ SÂNİ : | Sonbahar. |
| REBİ' : | Yaz günü. * Küçük nehir. |
| REB' : | Ev, arazi. Barınılan, iskân olunan yer. |
| REALİST : | Fr. Fls: Hakikatçı. Nefs-ül emre uygun düşünen. Realizm taraftarı. |