Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| REBİLE: | Semizlik, besililik. |
| İçerisinde 'REBİLE' geçenler | |
| İçerisinde 'REBİLE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| REBİL : | (C.: Rubul) Yoğun, semiz, besili. * Yer kuruyunca biten bir ot. * Uyluğun iç yanı. |
| REBİ' : | Yaz günü. * Küçük nehir. |
| REB' : | Ev, arazi. Barınılan, iskân olunan yer. |
| REALİST : | Fr. Fls: Hakikatçı. Nefs-ül emre uygun düşünen. Realizm taraftarı. |