Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| REBBİ: | İlmiyle amel eden kişi. |
| İçerisinde 'REBBİ' geçenler | |
| MÜREBBİ: | Terbiyeci, terbiye eden, yetiştiren, ders veren. Pedagog. * Besleyen. |
| MÜREBBİ-İ DİL: | Kalbi ıslah ve terbiye eden. |
| MÜREBBİB: | Çocuğu büluğa erene kadar besleyen. |
| MÜREBBİYE: | Çocuk terbiyesiyle meşgul olan kadın. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| REB' : | Ev, arazi. Barınılan, iskân olunan yer. |
| REALİST : | Fr. Fls: Hakikatçı. Nefs-ül emre uygun düşünen. Realizm taraftarı. |