Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| REDİF: | Arkadan gelen, birisinin ardından giden. Birbiri ardınca zuhur etmek. Terhis olup ihtiyata geçen asker. Edb: Beytin sonunda kafiyeden sonra tekrarlanan kelime. |
| İçerisinde 'REDİF' geçenler | |
| İçerisinde 'REDİF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| REDİ : | (Rediye) Fenâ, kötü, bayağı. |
| RED' : | Geri verme, reddetme. |
| REALİST : | Fr. Fls: Hakikatçı. Nefs-ül emre uygun düşünen. Realizm taraftarı. |