Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| REMAN: | (Remen) f. Sürü. Ürken, ürkücü. |
| İçerisinde 'REMAN' geçenler | |
| ASREMAN: | Gece, gündüz. |
| DEREMAN: | Kişinin adımlarının birbirine yakın olması. (O kimseye "dârim" derler). |
| EKREMANE: | Ekremce, ekrem olana yakışacak şekilde. Çok elaçıklığıyle, cömertlikle. |
| MAHREMAN: | (Mahrem. C.) Sırlar. Gizli şeyler. Esrar. * Sırdaşlar. |
| MAHREMANE: | f. Gizli ve saklı olarak. Mahrem bir tarzda. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| REMA : | Bir yerde ikamet eylemek. * Ziyade olmak. * Riba, faiz. * Bir haberi zan ile anlayıp idrak etmek. |
| REM : | f. Titreme. * Ürkme. * Sürü. |
| REALİST : | Fr. Fls: Hakikatçı. Nefs-ül emre uygun düşünen. Realizm taraftarı. |