Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RESEN: | (C.: Ersân) Atı veya davarı ip ile bağlamak. İp, halat, urgan. |
| RESENBAZ: | f. İple oynayan. İp cambazı. |
| RESENBEND: | f. Halat atmış, halatla bağlı. |
| İçerisinde 'RESEN' geçenler | |
| MEDRESENİŞİN: | Medreseli. Medresede oturan. |
| MEDRESENİŞİN: | Medreseli. Medresede oturan. |
| RESENBAZ: | f. İple oynayan. İp cambazı. |
| RESENBEND: | f. Halat atmış, halatla bağlı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RESENBAZ : | f. İple oynayan. İp cambazı. |
| RESED : | f. Lâyık, şâyan, şâyeste. |
| RES : | f. (Residen: Erişmek mastarının emir köküdür.) "Ulaşan, erişen, yetişen" mânasına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. |
| REALİST : | Fr. Fls: Hakikatçı. Nefs-ül emre uygun düşünen. Realizm taraftarı. |