Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RUŞEN: | f. Parlak, aydın. Belli, âşikâr. |
| RUŞENBEYAN: | f. Fasih konuşan. Açık ifadeli. |
| RUŞENDİL: | Kalbi nurlanmış. Kâmil ve çok temiz dindar. |
| RUŞENGİR: | Cilâcı, parlatıcı. |
| RUŞENÎ: | f. Açıklık, aydınlık. Belli olma. |
| RUŞENZAMİR: | Hakikatları bilen. Kalbi, gönlü hakikatlara vakıf olan. |
| RUŞEN: | f. Parlak, aydın. Belli, âşikâr. |
| İçerisinde 'RUŞEN' geçenler | |
| RUŞENBEYAN: | f. Fasih konuşan. Açık ifadeli. |
| RUŞENDİL: | Kalbi nurlanmış. Kâmil ve çok temiz dindar. |
| RUŞENGİR: | Cilâcı, parlatıcı. |
| RUŞENÎ: | f. Açıklık, aydınlık. * Belli olma. |
| RUŞENZAMİR: | Hakikatları bilen. Kalbi, gönlü hakikatlara vakıf olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RUŞENBEYAN : | f. Fasih konuşan. Açık ifadeli. |
| RU' : | Kalb, fuad. Kalbde korku ârız olacak yer. * Zihin ve akıl. |