Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RU (RUY): | f. Yüz, cihet. Sebep. Çehre. |
| İçerisinde 'RU (RUY)' geçenler | |
| İçerisinde 'RU (RUY)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RU (-) : | f. Olan, biten manalarında birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Hod-ru: Kendiliğinden. |
| RU' : | Kalb, fuad. Kalbde korku ârız olacak yer. * Zihin ve akıl. |