Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| RUMİ: | Rumelinden olan, Anadolulu olan. Rum. Türkiye'de yaşayan Yunanlı. |
| İçerisinde 'RUMİ' geçenler | |
| ATEŞ-İ RUMÎ: | Eskiden kullanılan bir silâh çeşitidir. Kara ve deniz muharebelerinde yangın çıkartmak için kullanılırdı. |
| MAHRUMİYYET: | Elde edemeyiş. Yokluk. Mahrumluk. İstediğini elde edememe. |
| MEVLANA CELALEDDİN-İ RUMİ: | Hi: 672 de Belh'de doğdu. Konya'ya geldi ve yerleşti. Mühim eseri Farsça ve manzum yazdığı Mesnevi'sidir. İkişer mısralı kafiyeli şekilde olduğundan bu isim verilmiştir. Mevlevi Tarikatının piri ve serefrâzıdır. |
| SENE-İ RUMİYE: | Garp Milâdi takvimini yani Efrenci takvimini kabul etmemiş olan Şark Hristiyanları için 14 Ocak tarihinden başlayan ve eskiden 1 Mart tarihinde başlayan Rumi sene. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| RUM : | Anadolu. * Osmanlı Devleti ve Arabistan hârici yerler. * Romalı. |
| RU' : | Kalb, fuad. Kalbde korku ârız olacak yer. * Zihin ve akıl. |