Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÂLİK: | (Sülûk. dan) Bir yolda giden. Belli bir yol tutup giden. Bir tarikat yolunda olan. |
| SÂLİKÂN: | (Sâlik. C.) Sâlikler. Bir tarikata girmiş veya bir şeyhe bağlanmış kimseler. |
| SÂLİKÛN (SÂLİKÎN): | (Sâlik. C.) Sâlikler. Sülûk edenler. |
| İçerisinde 'SÂLİK' geçenler | |
| MESALİK: | (Meslek. C.) Meslekler. Tutulan yollar. Süluk edilen yollar. |
| MÜTESALİK: | Uçucu, uçan. * Tırmanan, tırmanıcı. |
| SAHSALİK: | Katı, şiddetli, şedid. * Yaşlanmış, ihtiyar kadın. * Şiddetli ses. |
| SÂLİKÂN: | (Sâlik. C.) Sâlikler. Bir tarikata girmiş veya bir şeyhe bağlanmış kimseler. |
| SÂLİKÛN (SÂLİKÎN): | (Sâlik. C.) Sâlikler. Sülûk edenler. |
| TEBAYÜN-İ MESALİK: | Mesleklerin farklılığı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÂLİKÂN : | (Sâlik. C.) Sâlikler. Bir tarikata girmiş veya bir şeyhe bağlanmış kimseler. |
| SALİB : | Titreten. * Hareketli. |
| SAL : | f. Sene, yıl. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |