Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÂMÂN: | f. Servet. Zenginlik. Rahmet. Dinçlik. Düzen, tertip. Bir kimsenin varı-yoğu, serveti. |
| SÂMÂNSUZ: | f. Rahat ve huzuru bozan. |
| İçerisinde 'SÂMÂN' geçenler | |
| BA-SAMAN: | f. Varlıklı, zengin. * Düzenli, tertipli, düzgün. |
| BÎ-SÂMAN: | f. Sermayesiz, parasız. |
| SÂMÂNSUZ: | f. Rahat ve huzuru bozan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÂMÂNSUZ : | f. Rahat ve huzuru bozan. |
| SAMAHMAH : | Uzun ve çok yoğun olan madde. |
| SAM : | Ölüm, mevt. * Yer altındaki altın damarı. * Gök kuşağı. * Ateş. * Sersemlik hastalığı. * Hazret-i Nuh'un (A.S.) oğullarından birinin ismi. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |